Geen producten (0)

Dekt bitfitting nog wel de lading?

 

Het gebeurt nog regelmatig dat iemand me belt met de vraag: Behandel jij ook paarden? Ik ken jou eigenlijk vooral van het bitfitten. Dat klopt uiteraard.

Maar ik doe beiden. Omdat ik één van de eersten was in Nederland die startte met het fulltime bitfitten is mijn naam daarin makkelijk blijven hangen en daar ben ik zeker trots op. Bitfitten heeft voor mij deuren geopend die anders gesloten zouden zijn gebleven. Het heeft mijn leerpaard op mijn pad gebracht met een enorm aanleuningsprobleem: hij kon niet meer gereden worden op een bit en het heeft voor mijn heel veel puzzelstukjes doen vallen. Puzzelstukjes die ik graag deel in de opleiding ICPBC International College for Professional Bitfit Consultants waarin de nadruk ook ligt op biomechanica van het paard en op het oplossen van aanleuningsproblemen. De bittenkennis is daar maar een klein deel van. Maar aan het bit komt wel alles samen. Sinds kort heb ik ook een online gemaakt over aanleuningsproblemen die ingaat op mogelijke oorzaken en oplossingen van aanleuningsproblemen.

Mijn basis ligt dus in het behandelen van paarden. Jack Meagher massage, Cranio Sacraal therapie, Manuele therapie, Osteopathie, Dry Needling, Juist deze brede anatomische basis zorgt ervoor dat ik steeds meer puzzels kan oplossen. Sommige aanleuningsproblemen zijn zulke puzzels dat één bitfitting niet genoeg is en dat er een project met behandelen, bitfitten, longeren, rijtechniek, hoefsmeden en dierenartsen aan te pas komen om het paard daar te krijgen waarin het zich gemakkelijk en los door het lijf kan bewegen. Slechts daar waar het paard zich los beweegt, niet vast houdt in het lijf en goed zit in zijn bespiering en zijn lichaam dus correct gebruikt, is de aanleuning het mooiste, het meest stil.

Als dat dan lukt met een heel management team is dat heel gaaf! De kroon op het werk zeg maar. Graag werk ik samen met behandelaren, instructeurs en het team wat al rond een paard werkt, maar als er nog geen persoon in het team is of je wilt een aanvullende visie dan kan ik dus ook behandelen ;)

Al snel toen ik begon met bitfitten heb ik al mijn kennis gecombineerd in het bitfit consult. En die kennis vanuit dat vakgebied, de biomechanica, de anatomie, daarmee was ik al ruim tien jaar bezig, voordat ik uberhaupt een bit in mijn handen had. Juist die kennis en combinatie maakt dat ik mij nu regelmatig af vraag dekt het woord bitfitten/bitfit consulting de lading nog wel? Maar hoe moet je het dan gaan noemen? Aanleuningsspecialist? Een goede amazone of ruiter is eigenlijk ook een aanleuningsspecialist. Moet ik het hebben over biomechanica? Eigenlijk is elke ruiter of amazone ook bezig met biomechanica. Uiteindelijk denk ik maar zo mensen moeten gewoon je naam kennen en dat koppelen met wat je kan dus ik hou het maar op Bitsymmetrie voor de bitfittingen en Paardensymmetrie voor de behandelingen. Eigenlijk zoals het altijd al was.

Ik denk dat het bewust bezig zijn met biomechanica: het bestuderen van bewegingen en hun anatomische motorische grenzen paardenwelzijn kan verbeteren en vele aanleuningsproblemen kan oplossen. Het is mooi dat daar steeds meer interesse voor is.

Enkele weken geleden had ik een gesprek met een dierenarts die zei: Elke keer als ik denk dat ik het met mensen het over hetzelfde heb blijkt dat toch niet zo te zijn. En dat geldt ook voor mijzelf. Hoe ik nu denk kan over een tijd weer veranderd zijn.

Ik snapte exact wat hij bedoelde. Al sinds ik paardrij ben ik bekend met de terminologie van achter naar voren rijden. Als we even een term pakken die zeker met biomechanica te maken heeft. 

Toen ik begon met paardrijden hield dat voor mij vooral in dat ik heel veel druk zette op de voorkant en de achterhand actief probeerde te houden en de achterkant dus naar voren probeerde te rijden. Later werd het lichter aan de voorkant en was het vooral de balans tussen naar voren rijden en het tegenhouden. Zolang ik meer naar voren reed dan tegenhield was het in mijn beleving van achter naar voren. Dan had je nog het krulletje aan de voorkant. Als het paard afgebogen liep aan de voorkant dan was de rug er automatisch bij, dacht ik.

Als je het afgebogen lopen aanvulde met het been, dan liep je paard van achter naar voren. Toen in de loop der tijd werd het: de neus moet eruit zijn want anders is het paard nooit echt van achter naar voren en reed je dus met het neusje eruit.

Vast heel herkenbaar.  Dit zijn slechts enkele fases die ik persoonlijk als amazone mee heb gemaakt als het gaat om de term van achter naar voren rijden. Zo kun je dus allemaal denken dat je van voren naar achteren rijdt maar het is dus heel goed mogelijk dat je daar over enige tijd weer anders over denkt. Dit maakt het ook lastig om in een sport alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Wellicht als we ons met zijn allen meer verdiepen in de anatomie dat er een meer uniform beeld komt.

Die anatomie en interesse in biomechanica maakt dat ik door alle ervaring en opleidingen op dit moment of de spieren die vanaf borst en schouder naar het tongbeen lopen ontspannen zijn en de bovenlijn van het paard aangesloten blijft. Het achter of voor de loodlijn vind ik minder belangrijk en zie ik als een fase.

Alleen dan kan de schoft en wervelkolom gelift worden en kan een onderbeen correct ondertreden. Dit resulteert in een stille aanleuning, zonder een mond die opengaat. De aanleuning is leidend.

De klachten die ruiters hebben in de aanleuning zijn nagenoeg altijd terug te redeneren naar de anatomie van het paard en hoe het paard beweegt. Bouw en houding zijn hierin twee belangrijke pijlers. De bouw van een paard is niet te veranderen maar de houding wel.

En het veranderen van die houding, dat gaat met behulp van optimaal harnachement (dus een goed hoofdstel en bit, zadel) en management, dat is wat de aanleuning gaat verbeteren. Het gave is dat ik dit zelf de afgelopen jaren heb kunnen onder vinden. Bij de start van mijn carriere als Bitsymmetrie :) consultant heb ik een paard met een tongprobleem gekocht, waar ik de oorzaken van heb kunnen vinden en afgelopen twee jaar ben ik bezig geweest met mijn grootste uitdaging: een paard dat niet meer op een bit wilde lopen en ook niet meer naar voren wilde. Ook hierin heb ik een heel leerproces meegemaakt waarin ik jullie in de toekomst deel van wil laten maken en waar geen school tegen op kan qua kennis. Mijn paard is mijn beste leermeester. En ook hier is naast een operatie aan het kaakgewricht vooral het veranderen van zijn houding in beweging dat wat het grootste verschil maakt. Revalideren kost tijd, veranderen kost tijd, maar het is wel ontzettend leuk om zelf door zo'n enorm proces van aanleuningsproblemen te gaan en dichter en dichter bij een betere aanleuning te komen.

Terug naar de titel. Dekt bitfitten de lading nog wel?  Het bit of het hoofdstel kunnen zeker datgene zijn wat het grootste verschil maakt in de aanleuning. Maar vaak is het meer... meer puzzelen, meer out of the box denken. Kortom het is...A BIT MORE COMPLICATED :)

 

Groetjes van Natascha van Eijk Bitsymmetrie

 

 Werkfoto. Ook een onderlegger onder het kopstuk kan soms aanzienlijke verbeteringen geven in de aanleuning.

Wij maken gebruik van cookies om onze website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring.